Język hiszpański należy do najczęściej używanych języków świata. Jest językiem urzędowym w 22 krajach, posługuje się nim od urodzenia około 332 mln ludzi na całej kuli ziemskiej. Obok angielskiego, Francuskiego, rosyjskiego, arabskiego oraz chińskiego, jest jednym z sześciu języków obowiązujących w ONZ.
Hiszpański należy do rodziny języków romańskich wywodzących się z łaciny. Jego początki datują się na około 206 rok p.n.e., gdy Rzymianie dokonali podboju miasta Gadir (obecnie Kadyks), wcześniej pozostającego pod władaniem Kartaginy. Do roku 18 p.n.e. wojska rzymskie zdołały podbić cały Półwysep Iberyjski. Pod rządami Rzymian cały ten region nazywano Hiszpanią i stąd pochodzi współczesna nazwa państwa Hiszpania – (Espaiia). Gdy łacina wymieszała się z innymi językami, którymi posługiwali się rdzenni mieszkańcy tych terenów, Iberyjczycy oraz Celtowie, powstał język nazywany łaciną ludową. Opierał się on na podstawach klasycznej łaciny, jednak słownictwo wzbogaciło się o wiele nowych zapożyczeń. Wśród słów używanych powszechnie do dziś, wciąż jeszcze poczesne miejsce zajmuje grupa wywodząca się z pre-romańskich języków iberyjskich. Sztandarowym przykładem może być słowo izquierda, czyli lewo.